e
sv

Assassin’s Creed Valhalla İncelemesi

assassins creed valhalla incelemesi kKUXNHBX | Tekno Deha
avatar

Ali Akpoyraz

  • e0

    Mutlu

  • e0

    Eğlenmiş

  • e0

    Şaşırmış

  • e0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Oyun basınında yer alan neredeyse herkesin hayli beğendiği Assassin’s Creed Valhalla ‘yı ben ne yazık ki hiç beğenmedim. Oyunun incelemesini yapabilmek ismine Valhalla öncesinde yaklaşık 50 saat kadar Assassin’s Creed Odyssey oynadım. Bunu yapmaktaki hedefim ise, Valhalla’nın serinin bir evvelki oyununa nazaran ne değişiklikleri yaptığını görebilmek ve son oyunla kıyaslayabilmekti.

Yazıya girmeden evvel belirtmeliyim ki bana nazaran Odyssey, Valhalla’ya nazaran çok daha uygun bir oyun. Bu niyetimi destekleyen sebepleri ise yazımda elimden geldiğince tek tek kaleme almaya çalıştım. Elbette birtakım noktalarda atladığım yerler olabilir. Lakin oyunu tekrar de elimden geldiğince hem genel yapı prestiji ile hem de ayrıntıları ile incelemeye çalıştım. Tahminen de saatlerinizi harcayacağınız bir oyun için öncesinde bu yazıya bir göz atmanızda yarar var.

Karakterler

Oyunda, oyuna tesir eden bana nazaran toplamda 6 karakter yer almakta. Onun dışında yer alan karakterler ise ekseriyetle NPC’den farksızlar. Kıssaya bağlı olan karakterler ise oyunun yalnızca muhakkak bir noktasında kendilerine yer edindikleri için, onları bu yazı dizisinin içerisine dahil etmedim. Karakterler ortasında son kısımda yer alan Fulke ise, bir ölçü spoiler içermektedir. Bu spoiler oyunun ana kıssası ile alakalı olarak radikal bir spoiler vermese de, tekrar de husus ile alakalı hassasiyeti bulunan arkadaşları uyarmak isterim.

Eivor

Eivor Assassin’s Creed Valhalla ’da hayat verdiğimiz ana karakter. Oyunda karakterimizi ister bayan olarak ister erkek olarak seçebiliyoruz. Ya da bu seçimi oyunun kendisine bırakıyoruz. Kelam konusu seçimi oyunun kendisine bırakacak olursanız, oyun farklı anlar ve farklı sahnelere nazaran karakterimizi kimi vakit bayan, kimi vakit erkek yapıyor. Sanırım bunun altında yatan temel sebep ise oyunda farklı karakterler ile yakınlaşabilmemiz.

Ben oyunu baştan sona erkek bir karakter ile oynamayı tercih ettim. Dolayısı ile karakter yakınlaşmalarında kelam konusu bu durumun rahatsızlığını çektim. Oyunda bir misyonu yerine getiriyorsunuz ve akabinde karşınızdaki karakter ile diyaloglar kurmaya başlıyorsunuz. Bu noktada bana garip hissettiren husus, diyaloğa girdiğim erkek karakterlerin benim karakterimle flört etme gayreti oldu. Oyun bu noktada kendisini karakter seçimi konusunda çok muhakkak ediyor. Bayan karakter düşünülerek seçilmiş bu sekanslar erkek karakter ile oynayınca, bir oldukça absürt kaçıyor. Elbette eşcinsel alakalar ile ilgili bir meselem yok. Lakin kozmosta yaşayan neredeyse her karakterin eşcinsel eğilimler gösteriyor olması epey enteresan hissettiriyor.

Eivor, oyun boyunca bana ezik bir karakter hissi verdi. Daima olarak beta bir karakter izlenimi veren Eivor, bilhassa kardeşim dediği Sigurd’un yanında süt dökmüş kediye dönüyor. Bu noktada, oyunu oynarken, çok daha baskın bir karakter ile oynamaya muhtaçlık duydum.

Eivor ile ilgili olarak hissettiğim bir öbür kasvetim ise, karakterin bir ruha sahip olduğunu hiç hissedememem oldu. Karakterim ne sonlandığında, ne üzüldüğünde, ne de rastgele bir his içerisindeyken bunu net olarak göremedim. Karakter bana epeyce cansız ve ruhsuz hissettirdi.

Sigurd

 

Sigurd, Assassin’s Creed Valhalla ’da yer alan bir öbür ana karakter. Kıssadaki bir sebepten dolayı yollarımızın kesiştiği Sigurd, yıllar içerisinde adeta kardeşimiz haline geliyor. Kelamından çıkmıyoruz ve ona sonsuz sadakat ile bağlıyız.

Sigurd, hayli baskın ve keskin bir karakter. Oyun boyunca pek çok mevzuda kendi başına kararları alıyor ve uygulamaya koyuluyor. Kimi vakit ise gerekli stratejileri güderken, etrafındaki insanlara iş paylaşımı sağlıyor. Oyunun büyük bir kısmında Sigurd’u daima başı kalabalık bir halde görüyoruz. Oyunda bir noktadan sonra epey istikrarsız hale gelen karakter, oyunda yer alan öbür tüm karakterlere nazaran çok daha yeterli işlenmiş bir karakter.

Sigurd’un hislerini ve ruh hallerini oyun boyunca çok net bir halde hissettim. Yüz animasyonları, reaksiyonları ve kurduğu cümleler çok daha üzerine düşünülmüş ve ihtimamla hazırlanmış. Sigurd’un sahip olduğu istikrarsız ve asabi ruh halini de oyunun ilerleyen noktalarında rahatlıkla hissedebiliyor ve anlayabiliyorsunuz.

Randvi

Assassin’s Creed Valhalla

Randvi, ne yazık ki Assassin’s Creed Valhalla ’da bir nevi vazifeleri bize veren, bir NPC’den öteye geçememiş bir karakter. Randvi oyunda aslında Sigurd’un eşi olarak yer almakta. Sigurd’un seferlerde olduğu vakitlerde bize vazifelerimizi alma konusunda yardımcı olan karakter ise kendisi.

Karakterimiz, oyunun çok büyük bir çoğunluğunda masa başında haritaya bakıyor oluyor. Bu durum neredeyse hiç değişmiyor. Yaşayan bir karakter izlenimini kendisinden almak neredeyse imkânsız. Randvi ile olan bağlantımızın büyük bir çoğunluğu, haritada yer alan krallıklardan hangisini düşürmek için yola koyacağımızı belirlemekten ibaret oluyor. O mevzuda aslında şu halde geçiyor: Siz Randvi’nin gösterdiği harita üzerinde yer alan krallıklardan rastgele birine tıklıyorsunuz. Randvi de size o krallık hakkında kolay bir iki cümle kuruyor. Akabinde hakimiyetini düşürmeye kara verdiğiniz krallığı seçiyor ve o bölgeye bıçak saplıyorsunuz. Randvi size aman beyefendi dikkatli ol tadında bir telaffuzda bulunuyor ve bitiyor.

Bu anların dışında çok spesifik olaylar karşısında Randvi masanın başından kalkıyor. Bir oyuncu olarak kurduğum kasabanın yaşadığını hissetmek istedim. Lakin bu noktada oyun bana kasabamı geliştirmek için bir motivasyon sağlamadı. Oyunda Randvi’nin halkı ile ilgilenen, yeri geldiğinde savaş alanında bizlere katılan biri olduğunu görmeyi çok istedim lakin maalesef göremedim.

Bir Viking bayanı havasını neredeyse hiç taşımayan Randvi de ne yazık ki epey ruhsuz karakterlerden biri. Bilhassa kıssanın birtakım kısımlarında, bu karakterden bir his durum değişikliği göstermesini çok bekledim ancak beyhude. Tüm olayları çok sıradan ve olağan karşılayan Randvi, oyunda beni tahminen de en çok rahatsız eden karakter oldu.

Dag

Assassin’s Creed Valhalla

Dag, çocukken Sigurd’un en düzgün ve en yakın arkadaşıydı. Yiyip içtikleri başka gitmeyen bu arkadaşlık, Eivor’un köye dahil olması ile bozuldu. Daha sonralarında içinde Eivor’a daime bir kızgınlık taşıyan Dag, bunu oyun içinde orta ara hissettiriyor. Tekne ile yapılan seyahatlerde kıssaları anlatan da tekrar kendisi. Dag ile Eivor’un ilgisi ise oyunda hayli çetrefilli. Dag her fırsatta Eivor’a karşı gelerek ona rahatsızlık verebiliyor.

Bir yan karakter olarak ben Dag’ı sevdim. Heybetli ve güçlü görünüşünün ardında onurlu, erdemli ve çocuksu bir adamın olduğunu çok net görebiliyorsunuz. Oyunda tahminen de kendimi en düzgün biçimde özdeştirebildiğim karakter kendisi oldu. Çok daha doğal, çok daha bizden bir karakter Dag.

Fulke (Sürprizbozan İçerir)

Assassin’s Creed Valhalla

Fulke, oyunda bilhassa bir noktadan sonra kısa müddetliğine düşmanımız haline geliyor. Bu noktada acımasız ve karaktersiz olan Fulke, aslında tipik bir baş düşman hali ile karşımıza çıkıyor. Lakin ne yazık ki Fulke ile olan düşmanlığımız epeyce kısa sürüyor. Fulke ile düşman olmaya başladığımız noktada evet işte oyunun muhtaçlığı olan ana baş düşmanı buldum desem de daha sonradan ortaya çıkan gerçekler sonunda hayal kırıklığına uğradım.

Animasyonlar

Ana karakterin animasyonları

Oyunda Eivor da dahil olmak üzere hiçbir karakterin sahip olduğu animasyonu kâfi bulmadım. Birden fazla karakterde, başta Lip Sync (dudak senkronizasyonu) olmak üzere pek çok animasyon kusuru gözüme çarptı. Karakter animasyonlarında bir öteki can sıkıcı durum ise yüz mimikleri. Karakterler birden fazla vakit boş bakış ve boş tabirler ile diyaloglar kurmakta. Ubisoft kimi durumlar karşısında, karakterlerin ruh hallerini yüzlerinin aldığı hal ile yansıtmaya çalışmış. Lakin bu noktada pek başarılı olduğunu söyleyebilmek benim açımdan sıkıntı.

Hayvan ve NPC animasyonları

Benim için felaket makûs olan bir öbür husus hayvan animasyonları oldu. Hayvanların atak animasyonları o kadar makûs ki, birçok vakit hücum yapan hayvanın hangi hareketi yapacağını kestiremediğim üzere, ne yaptığını anlamam da hayli zorlayıcı oldu. Hayvanlarda bilhassa eklem noktalarında neredeyse hiç animasyon bulunmuyor. Birçok vakit bugda kalmaları ise değişik bir sorunun alt başlığı aslında.

NPC’lere gelecek olursak, o noktada işler biraz daha âlâ hissettiriyor. Bilhassa öve öve doyulamayan lakin bana nedense o kadar da özel hissettirmeyen “World Event” etkinliklerinde yer alan karakterler epey güzel animasyonlara sahip. Bu aktiflikte yer alan karakterlerin hareket geçişleri çok yumuşak ve anlaşılabilir.

Rastgele bir eseri satan karakterler ise birbirinin kopyası. Neredeyse kendilerine has hiçbir özellikleri yok. Dükkanların hepsinde satılan eserlerin birebir olması aslında can sıkıcı iken, epey sıkıcı olan tüccarlar da bir noktadan sonra gözünüze batmaya başlayabilir.

Oyun cihanında yaşıyormuş üzere gösterilen etraftaki beşerler ise felaket derecesinde berbat. Yani anlamsız halde bir anda dehşete kapılıp kendini müdafaa animasyonuna alan NPC’ler bir yana, koşu animasyonları bir yana. Bunlara ek olarak çok komik yüz tabirlerine sahip olan bu NPC’ler epeyce az olmalarına karşın, oyuncuya uğradığı kasabalarda yaşayan bir dünya izlenimi verme konusunda hiçbir katkı sağlamıyor. Hatta birçok vakit saçma NPC hareketleri ve yüz sözleri oyun zevkinizi baltalayabiliyor.

Eşyaların/gemilerin sahip olduğu animasyonlar

Neredeyse hiç olmayan öteki bir animasyon çeşidi. Araçların sahip olduğu animasyonlar hayli kısıtlı. Gemi ile seyahat ederken ne yelkenin hareketi ne de geminin hareketi oyuncuyu şad edecek seviyede değil. Kürek çekme animasyonlarının bile tutarlığı olmadığı bu animasyonda, gemi ile bir kara kesimine çarptığınızda ise rastgele düzgün bir animasyon görmemek can sıkıyor. Aslında Assassin’s Creed Valhalla ’da gemi ile seyahat yapmak gereğince sıkıcıyken, üstüne ek olarak bir de zayıf animasyonlar ile oyun size bir noktadan sonra bu mekaniği büsbütün unutturuyor.

Bir de oyunda yer alan eşyaların sahip olduğu animasyonlar var olağan. Buna en besbelli örnek ise kullanmış olduğumuz pelerin. Zımnilik için kullandığımız pelerin ne rüzgârda sallanıyor ne de merdiven çıkarken dalgalanıyor. Neredeyse sıfır harekete sahip olan bu pelerin eşya animasyonları için epey bariz bir gösterge.

Parçacık animasyonları

Oyunda parçacık animasyonları benim oynadığım grafik ayarlarında ya hiç yoktu ya da epeyce yetersiz hissettiriyordu. Gemi animasyonlarından örnek vermek gerekirse şöyle anlatayım; Oyunda gemi ile bir kara kesimine çarpar iseniz bir ölçü tozun kalkmasını ve gemiden biraz talaş saçılmasını beklersiniz. Lakin ne yazık ki Assasin’s Creed Valhalla’da bu türlü bir durum kelam konusu değil.

Oyunda besbelli bir formda hissedebildiğim tek parçacık animasyonu savaş aletlerinde mevcut. Rakibin saldırısına karşılık parry kullandığınızda ya da rakibin kalkanına yakın dövüş silahınız ile vurduğunuzda bir ölçü parçacık animasyonuna şahit olabiliyoruz. Lakin bu noktada kullanılan bu parçacık animasyonlarının doku kalitesinin epey düşük olduğunu söylemeliyim.

Ayrıyeten, oyunda birtakım rakipler gözlere toprak fırlatabiliyor. Bu noktada ise parçacık animasyonundan çok, ekranın bulanıklaşması kelam konusu. Ancak, parçacık animasyona ben denk gelmedim. Pek çok oyunda olduğu üzere Assassin’s Creed Valhalla ‘da da ateş animasyonları epeyce yapay ve düşük görsel kaliteye sahip.

Yanılgılar ve Glitchler

Assassin’s Creed Valhalla

Oyun çıktığından bu yana tahminen de oyunun en çok konuşulan eksi istikameti olarak göze çarpan bug ve glitchler, nitekim söylenildiği kadar mevcut. Oyunun, her an, her yerinde, rastgele bir halde bug ya da glitch ile karşı karşıya gelebilirsiniz. Bu noktada bir oyuncu olarak her ne kadar bu yanlışlara takılmamaya çalışsanız dahi ortalama 100 saat oynadığınız bir oyunda bir noktadan sonra bu yanlışları görmezden gelemiyorsunuz.

Uçan kediler, gökyüzünden başınıza düşen atlar, ok yediği anda gökyüzüne ulaşan düşmanlar, topaç üzere dönen NPC’ler… Bunlar üzere görsel yanılgılar size keyif veriyor ise Assassin’s Creed Valhalla bu noktada size eğlenceli saatler vaat edebilir.

Atmosfer

Doku paketi

Assassin’s Creed Valhalla

Oyunda mevcut dokuların kalitesi bana oynarken 1920×1080 çözünürlükte ve ultra ayarda olsa dahi hayli yetersiz geldi. Kullanılan doku paketi bilgisayara performans manasında hayli önemli yükler bindirebiliyor olsa da, atmosferi yaşayabilmeniz ismine size kaliteli bir görsellik sunmuyor. Bilhassa yakın ayrıntılarda uygunca kendini muhakkak eden düşük çözünürlüklü dokular, görselliğin tadını çıkarmanıza pürüz olmakta.

Görsel palet

Oyun, kullandığı görsel palet sebebiyle pek çok noktada Witcher hissiyatı uyandırabiliyor. Witcher 3 ile hayli yakın bir renk paleti kullanan Assassin’s Creed Valhalla, İngiltere’de yeşil, turuncu, sarı, kahverengi ve gri tonlarını yüklü olarak kullanmış.

Oyunun Norveç’te geçen kısımlarında ise beyaz, koyu yeşil, gri, kahverengi, turkuaz ve koyu mavi renkleri yüklü olarak kullanılmış. Kullanılan kar çoklukla tabiatın sahip olduğu görselliği kapatmış durumda. Birçok noktada kayalıkların olması ise oyuncuya kendini daralmış hissettirebiliyor.

Işıklandırma

Isiklandirma | Tekno Deha

Işıklandırma oyunda o kadar da makûs olmayan ender alanlardan bir tanesi. Aslında oyun, yükleme ekranları sırasında kullandığı ışıklandırma tekniğini oyunun tamamında kullanmış olsaydı, oyun çok daha tesirli bir görselliği oyunculara sunabilirdi. Fakat tekrar dinamik bulut ve güneş ışığı sayesinde oyun vakit zaman size hoş anlar yaşatabiliyor.

Bilhassa bir zirveye atınızla çıkarken ağaçların ortasından süzülen gün batımının ışık huzmeleri oyuncuya “aa bu oyun istese hoş görünebilirmiş” dedirtiyor. Oyun ton olarak koyu bir tona hâkim olsa da, renklerin canlı olduğu vakitlerde kendini parlatabiliyor. Gölgelerin ve siyahların kontrastı ise bana hayli rahatsız edici geldi. Bu noktada daha itinalı bir çalışma ortaya konabilirmiş. Bilhassa kontrast ayarlarında uzunca bir mühlet geçirmek zorunda kalabilirsiniz.

Müzik ve ses kullanımı

Assassin’s Creed Valhalla‘da bilhassa müzik kullanımı ile ilgili çok önemli derece meselelerim oldu. İskandinav temalı, yırtıcı ve sert bir oyuna, o sertlikle müziklerin eşlik etmesini bekleyen bir oyuncuyum. Girdiğim boss savaşlarında, raidlerde ya da açık dünyada gezinirken müziğin beni atmosferin içine sokması gerektiğini düşünüyorum. Lakin oyun bunu oyuncuya neredeyse hiç sunmuyor.

Valhalla her savaşta olamamakla birlikte birtakım savaşlarda alttan size bir müzik veriyor. Lakin bu müziği sesi epeyce kısık bir seviyede. Ben ayarlardan müzik sesini açıp efekt seslerini kıssam da bu sorunu çözemedim. Savaş sırasında kullanılan müzikler konusundaki bir öteki sorun ise tercih edilen müzikler. Epeyce kaliteli İskandinav müziklerini bulmak mümkün. Bilhassa God of War’ın son oyunun müziklerini de yapan Eivør Pálsdóttir isimli sanatçı dışında Danheim, Garmarna, Valravn, Wardruna üzere sanatkarların çok başarılı işleri bulunmakta.

Bu noktada oyunun savaş müziklerinde kolay birkaç enstrümandan oluşan müzikler yerine, bu sanatkarlar ile anlaşarak farklı müzikleri kullanmak savaş atmosferini daha da güçlendirebilirdi. Bilhassa savaş ile müziğin senkron olduğu bir yapıda oyun deneyeniniz kesinlikle artacaktır. Lakin sanıyorum ki Ubisoft bu noktada maliyetten kısabilmek ismine işin bu adımını pas geçmiş durumda.

Oyunun açık dünyasında gezinme anlarında bize eşlik eden net müzikler ne yazık ki yok. Bu durum da zati boş ve meyyit olan dünyada kendimizi daha çok yalnız hissetmemize ve daha fazla oyundan sıkılmamanıza neden olmakta.

Valhalla’nın kullandığı ses dizaynlarına gelecek olursak orada da bariz zayıflık kelam konusu. NPC’lerin içi boş ve sıradan seslere sahip olmasının yanı sıra, neredeyse her silah tıpkı ses efektine sahip. Keza oyunda ateş, su üzere etraf sesleri de epey yetersiz kalmış durumda. Etraf sesleri ne yazık ki oyun deneyimim sırasında bana doğal hissettirmedi. Okun fırlama sesi dışında oyunda beni ses manasında tatmin eden bir şey ne yazık ki yoktu.

Ek içerikler

Crew geliştirme

Oyunda bilhassa yapmış olduğunuz raidlerde kullanmak üzere sahip olduğunuz savaşçı grubunu geliştirebiliyorsunuz. Aslında buna tam manası ile geliştirmek denilebilir mi emin değilim. Emin değilim diyorum zira oyunda takımımıza fiyat karşılığı kattığımız insanların sahip oldukları rastgele bir stat var mı bunları göremiyoruz.

Valhalla’da gittiğiniz kentlerin çeşitli noktalarında ve kendi kasabanızda belli vakit aralıkları ile oburlarının oluşturduğu karakterler çıkıyor. Sizde dilerseniz 100 gümüş karşılığında bu karakterleri satın alabiliyor ve takımınızda düzenleme yaparak bu askerlerin savaşta yanınızda yer almasını sağlayabiliyorsunuz. Lakin ben 60 saati aşkın müddetlik oyun deneyimim boyunca bu karakterleri takımıma katmanın rastgele bir avantajını görmedim ya da hissetmedim.

Boss savaşları

Assassin’s Creed Valhalla

Valhalla’da haritanın çeşitli noktalarında özel alanlar bulunmakta. Bilhassa Cursed noktalarda bulunan İskandinav mitolojisinde yer etmiş çeşitli karakterler ile karşılaşabiliyor ve onlarla savaşabiliyoruz. Bu bosslar bana nazaran oyunda yer alan bosslara nazaran bir nebze daha zorlayıcı olabiliyorlar. Ayrıyeten bu savaşlarda atmosfer de kötü değil. Bu ek savaşlara başka bir itina gösterildiğini hissedebiliyorsunuz.

İçki yarışı

Icki yarisi | Tekno Deha

Oyunu çeşitlendirmek ismine yapılan, kanımca pek bir esprisi bulunmayan bir yan içerik. İçki yarışı olmuş kasabalarda çoklukla ana binanın yanında elinde bir boynuzla bekleyen bir NPC, sizi içki yarışına davet ediyor. Ortadaki bir kovadan boynuzunu daldırma sureti ile içkiyi alıp müsabakaya başlıyorsunuz. Yarış sırasında genişten dara yanlışsız küçülen bir çembere hakikat vakitte basarak içkinizi rakibinizden süratli içmeye çalışıyorsunuz. Toplamda çoklukla 3 sefer içmenin akabinde sona eren bu küçük oyunda kazanırsanız, ufak ölçülerde gümüş elde edebiliyorsunuz.

Şiirsel konuşma yarışı flyting

Assassin’s Creed Valhalla

Bu mekanik ise açıkçası benim hoşuma giden bir aktiflik tipi. Bu içerik biraz daha ozan atışmasına benziyor diyebiliriz. Karşınızdaki kişi ile edebi bir atışmanın içine giriyorsunuz. Tekrar ekseriyetle 3 çeşidin akabinde kazanan belirleniyor.

Flyting, oyunda size çok kısıtlı da olsa yeni diyalogları açmanızı sağlıyor. Kazandığınız her atışma sizin lisan yeteneğinizin gelişmesine katkı sağlıyor. Lisan yeteneklerinizin kâfi düzeye ulaştığında ise, çeşitli durumlarda karşınızdaki karakter ile diyalog halindeyken flyting yeteneğinizi kullanarak bir alternatif belirleyebiliyorsunuz. Fakat bu özelliğin çok kısıtlı olarak karşımıza çıkması üzücü.

Oynanış

Vuruş hissi

Tahminen de pek çok insan için güçlü gelebilecek olan bu hissiyat bana hayli zayıf gelmiş durumda. Her ne kadar şiddet ögeleri (uzuv kopması ve kan efektleri) vuruş hissiyatını güçlendiren ögeler olsa da, bu durum benim adıma Assassin’s Creed Valhalla’da geçerli olmamış.

Beni oyunlardan ve savaşlardan soğutan yegâne meselelerden biri olan vuruş hissiyatı, bana hayli yavan geldi. Bunda animasyonların da her ne kadar hissesi olsa da, birden fazla vakit düşmanıma vurup vurmadığımı anlamakta zorluk çektim.

Yapmış olduğum savaşlarda kullanmış olduğum silaha düşmanın reaksiyon vermemesi epey makus bir durum olsa da, vuruş hissiyatını kıran asıl durum, düşmanların sizin saldırılarınızdan korunma biçimleri. Elinde tahta bir mızrak bulunduran bir düşman, mızrağını zirveye kaldırarak çok kolay bir biçimde ataklarınızı engelleyebiliyor. Siz son düzeye yükselttiğiniz haşmetli silahınızla tekraren tüm gücünüz ile vuruyorsunuz. Lakin karşınızdaki cılız bir düşman yalnızca tahta mızrağını havaya kaldırarak sonsuza kadar saldırılarınızdan korunabiliyor.

Ağır kalkanlı düşmanlar da beni rahatsız eden bir öteki düşman tipi oldu. Bu düşmanlar standart düşmanların sahip olduğu ahşap kalkanın en ve uzunluk olarak daha büyüğüne sahip olmalarına karşın, bu kalkanları kırmak da yeniden imkânsız. Yani bu iki durumda da rahatsız edici bir başka husus şu: Siz istediğiniz kadar vurun rakip bu vuruşlar karşısında sersemlemiyor bile.

Genel olarak düşmanların hasar alma animasyonlarının eksik olması, görsel buglar ve düşmanın savunma mekanikleri, benim savaş isteğimi oyunda baltalayan bahislerden biri haline gelmişti.

Çeşitlilik

Bu nokta oyunda kararsız kaldığım bir yer. Evet Assassin’s Creed Valhalla oyuncuya çeşitlilik sağlamaya çalışmış, bunu hissedebiliyorum. Lakin bunu sağlarken ne kadar başarılı olduğunu söylemekte zorlanıyorum. Oyunda yer alan yan etkinlikler üstte belirttiğim üzere oyuna bir ölçü çeşitlilik katıyor. Buna ek olarak hazine haritalarının peşinden gidebiliyorsunuz. Hazine peşinde koşmayı ben hiç denemedim. Zira oyun maalesef loot noktasında oyuncuyu tatmin etmeyi başaramıyor. Dolayısı ile hazine aramak için kendimde gerekli olan rastgele bir motivasyonu bulamadım.

Ek boss savaşları, gizemleri çözmek, artifact aramak birtakım yan karakterlerin ek vazifelerini yapmak, world eventler ve yan görevler… Evet, aslında çeşitlilik manasında bakınca oyun epey dolu görünüyor. İçerisinde uzun saatler geçirmek ve bu dünyada boğulmak isterseniz oyun saatinizi 15 ila 20 saat civarı daha uzatabilirsiniz.

Fakat tüm bunlar bana yetmedi. Tahminen bu noktada aç gözlü davranıyor olabilirim. Bu noktada eksik kalan şey, benim için sunulan bu çeşitliliğin, kâfi ve beklediğim kaliteye sahip olmamasıydı. Fakat oyunda çeşitlilik yetersiz dersem haksızlık yapmış olurum. Bu noktada oyuncuların beklentisi de belirleyici bir faktör olacağından ötürü kendimi yineleyerek oyunun çeşitliliği hakkında âlâ ya da makûs dememin yersiz olacağını belirtmek istiyorum. Oyunun sahip olduğu çeşitlilik için söylenmesi gereken yanlışsız söz sanıyorum ki kâfi olurdu.

Oyun müddeti

İşte burası benim çıldırmama, oyundan nefret etmeme sebep olan ana sebep. Bir oyuna 60 dolar verdiğinde oyuncular bunun karşılığını fersah fersah almak ister. Buna mana veriyorum. Lakin 60 dolarlık oyunun karşılığını vermek oyunun oynanış müddetini uzatmak olmamalı bence.

Ben oyunu 70 küsur saat sonunda bitirdim. Fakat, burada belirtmek zorunda hissettiğim bir husus var. Ben oyunun yavaş ve kendini tekrar eden yapısına tahammül edemeyip, bir noktadan sonra yalnızca kıssa oynamaya yöneldim. Yan misyon vs. üzere ögelere oyunu bitirdikten sonra göz attım. Demem o ki grind yapmadan, ana vazifeleri yaparak oyunu bitirmek isterseniz ve ortalama bir zorlukta oyunu oynar iseniz, oyunu bitirmek için harcamanız gereken ortalama 70 saat.

Yalnızca ana vazife yapısı ile 70 saatlik bir yapı beni rahatsız ediyor. Bunun ana sebebi ise vazife yapılarının nerdeyse birbirinin birebiri olması ve yeniden misyon dizaynlarının epey sıkıcı olması. Lakin, elbette oyuna önemli para verip uzun saatler boyunca oynayabilecek bir oyuna sahip olmak isteyen kitlenin de sayısı azımsanmamalı. Lakin benim üzere kıssayı alıp, biraz yan vazifeleri yapıp oyundan doymayı yeğleyen bir oyuncu isseniz, oyunun oynanış müddeti sizi bir yerden sonra hakikaten çok yorabilir ve oyun bir anda sizin için azap haline gelebilir.

Assassin’s Creed Valhalla’nın oynanış müddetinin bana bu kadar azap üzere gelmesinin en büyük sebeplerinden birinin altında yatan temel sorun ise, oyunun atmosferinin basık ve koyu tonda olması. Evet oyunun kullanmış olduğu genel görsel palet renkli ve canlıymış üzere görünüyor. Fakat oyunun pek çok yerinde yer alan sis ve dumanlar, bulutlar oyunda basık bir havanın oluşmasına ve bu durum da oyunun bu basık cihanında boğulmanıza yol açabiliyor.

Optimizasyon

Ac Fps problem | Tekno Deha

Assassin’s Creed Valhalla’da bilgisayar versiyonu için rastgele bir optimizasyonun olmadığını söyleyebilirim. Oyunda 1.0.4 yaması yayınlanmasına karşın ne yazık ki FPS düzensizliği sorunu devam etmekte. Neredeyse saatte bir oyundan tamamı ile çıkış yapıp yine giriş yapmanız gerek.

Bu durumu farklı yollarla test ettim. En düşük, orta, yüksek ve en yüksek ayarlarda oyunu test etsem de ortalama olarak tekrar de her saat başı oyundan çıkmak zorunda kalmak, oyunun içine girmenizi zorlaştıran ve can sıkan bir durum. Elbette yapılan ayarlara nazaran oyuna giriş çıkış yapma müddetiniz değişebiliyor. Lakin bu müddetler ortasında önemli bir fark olduğunu söylemek sıkıntı.

Raidler

Assassin’s Creed Valhalla

Oyunda raidler açıkçası pek bir mana tabir etmiyor. Bilhassa oyunun birinci saatlerinde cazibeli gelebilen bu mekanik, oyunun ilerleyen saatlerinde kendinin gereksiz olduğunu oyuncuya hissettiriyor. Kasabanızı geliştirmek için gereksinim duyduğunuz kimi temel gereçleri bu aktiflik sayesinde toplayabiliyorsunuz. Rair aktiflikleri bu duruma hizmet için hazırlanmış. Fakat oyunun ilerleyen vakitlerinde kasabanızı geliştirmenin pek bir esprisinin olmadığını görünce ve bu aktifliklerin kendini tekrar etmesi sebebiyle, raid etkinliklerinden bir oyuncu olarak süratli bir formda uzaklaşmanız epeyce muhtemel.

Assassinate

Assassin’s Creed Valhalla

Saklılık Assassin’s Creed serilerinin hayli kıymetli bir modülü. Seri her ne kadar Origins’ten itibaren taraf değiştirmiş olsa da hala pek çok oyuncu bu temayı oyunda görmeyi istiyor. Lakin üzülerek belirtmeliyim ki bir Viking’de assassin teması hiç güzel durmuyor. İri, kaba saba ve barbar olmasını beklediğimiz adamlardan bahsediyoruz. Bu adamlar kökenleri nedeniyle onur ve onura her şeyden çok ehemmiyet veririler. Dolayısı ile İskandinav topraklarından gelen bir adamın, düşmanlarının gerisinden gizlice gelip hançerleyerek onları öldürmesi onların yapacağı tipten bir iş değil.

İlahların onuruna ve onuruna yakışmayan bu hareketi, Ubisoft yakıştırmış. İlahların onuruna ve onuruna yakışamayan diyorum zira İskandinav mitolojisinde ve kültüründe bu usul bir davranışa mutlaka yer yok. Buna karşın Ubisoft’un bu oyunda assassinate özelliğini inatla kullanmaya çalışması devede pire üzere olmuş, garip durmuş. Bir de hidden blade kullanıyoruz.

Assassin’s Creed Odyssey’in bu oyuna nazaran çok daha düzgün kapalılık ögelerini barındırdığını söylesem yanlış olmaz. Evet Odyssey’de düşmanlarınıza bilinmeyen bir formda erişebilirseniz tek atamıyordunuz. Fakat pek çok düşmana arttan sinsice yaklaşıp onları hoş animasyonlar ile aşağı alabiliyordunuz.

Valhalla ne yazık ki zımnilik konusunda olayı yalnızca Hidden Blade’e bırakmış durumda. Rakibimizi öldürdüğümüzü Hidden Blade’den gelen efektten anlıyoruz. Pek bir bitiriş animasyonun olmayışı, vuruş hissiyatını tamamı ile ortadan kaldırıyor.

Kapalılık kısmında elbette bir de oyunun eksiksiz görüşe ve pay sahip yapay zekâları kelam konusu. Düşmanlarınız ardı dönük ya da duvarın gerisinden ya da çok farklı durumlardan sizi görebiliyorlar. Oyun zati sizi her anda savaşa itelemek istiyor. Sizi saklılıktan mümkün olduğunca uzak tutmaya çalışan Valhalla, saklılık ögelerini serinin sadık hayranları için koyduğunu açıkça muhakkak ediyor.

Boss savaşları

Oyunda tek tip boss savaşı yok diyebilirim. Oyun boyunca gördüğüm kadarı ile üç farklı boss sistemi var. Bunlardan iki çeşidi oyunun kıssa yapısı içerisinde yer alan bosslar. Bir öteki mistik olan ve açık dünyada bulabileceğiniz bosslardan ise esasen üstteki unsurlarda nasıl olduğunu belirtmiştim.

Bilhassa oyunun öykü yapısında yer alan boss savaşları, bana biraz zayıf geldi. Bunun sebeplerinden biri boss savaşları bana nazaran epik anlara sebep olmalı, oyuncuyu zorlamalı bir uğraşa davet etmeli. Lakin ne yazık ki öykü içerisinde yer alan bosslar, ne zorlayıcı ne de oyuncuyu bir atmosfer içinde hissettirmiyor.

Kıssada yer alan bosslar ile ilgili bir öteki problemim ise bossların tek bir taarruz şemasına sahip olması. Hepsinin kendine nazaran gösterdiği değişiklikler mevcut. Lakin tüm bosslar tek fazdan oluşuyor. Tek fazdan oluşuyor derken demek istediğim şey şu: Birden fazla oyunun boss savaşında, düşmanın canını bir yere kadar indirirsiniz ve düşman akabinde büsbütün farklı bir hareket şeması ile size saldırır ya da farklı özellikler kullanırlar. Lakin bu durum Valhalla’da ne yazık ki bulunmuyor.

Bu durum, rakibinizin esasen üç dört tane olan atak animasyonunu basitçe ezberlemenize ve hiç zorlanmadan rakibi alt etmeye imkân tanıyor.

Bir öbür ıstırap da, öyküde karşılaştığınız bossa karşı bir his beslemeniz gerektiği tarafında bir kanıya sahip. Fakat bana nazaran kıssalar epey yüzeysel işlediği için, oyunda boss olarak atfedilen düşmanlara karşı rastgele bir his besleyemiyorum. Oyunun başındaki boss savaşı dışında rastgele mekânsal bir derinlik ve farklılığın da olmayışı, boss savaşı manasında oyunu epey zayıflatıyor.

Haritada bilinmeyen yerde bulabileceğiniz mistik güçlere sahip bosslar ise, sahip oldukları farklı ve enteresan yer dizaynları ile ilgi cazibeli olmayı başarıyorlar. Buna ek olarak kendilerince ufak bir kıssaya sahip olan bu bosslar, başka bosslara nazaran bir nebze daha zorlayıcı olabiliyorlar. Bunun sebebi bu düşman sınıfının farklı skiller ve taarruz şemalarına sahip olmasının yanı sıra, vurdukları hasarın yüksek olmasından kaynaklanıyor. Benim oyunda karşılaşmaktan en çok zevk aldığım düşman çeşidi bu düşmanlar oldu.

Ok kullanımı

İnanılmaz bir güç. Evet sanırım yalnızca bunu söylemek dahi kâfi olabilir. Esasen Odyssey’de istikrarsız olan okların hasar ölçüsü bu oyunda daha da artmış durumda. Uğraşa uğraşa 5 dakika kılıç vb. silahlarla kestiğiniz düşmanları, ok ile saniyeler içinde alaşağı edebiliyorsunuz. Bilhassa vakit yavaşlatmayla birlikte kullandığınızda, ok ile oyunda hiç zorlanmadan tüm rakipleri çok süratli biçimde ortadan kaldırabiliyorsunuz. Bu durumun üzerine bir de üzerinizde taşıyabildiğiniz ok ölçüsünü arttırdığınızda, savaş alanı sizin için bir çocuk parkına dönüşecektir.

Genel silah kullanımı

Oyunda tıpkı Odyssey’de olduğu üzere kullanabileceğiniz silah çeşitliliği tıp açısından çok kâfi. Bilhassa kalkan kullanımı benim epey hoşuma giden bir mekanik oldu. Valhalla’da kullanmış olduğunuz silahlar ise oynanışa bir noktaya kadar tesir ediyor. Lakin bu tesirler çoklukla ağır ve yüksek hasarlı taarruzlar ve hafif fakat seri ataklar olarak ikiye ayrılıyor. Bu iki temel mekanik dışında, silahların oynanışa tesiri daha minimal tesirler yaratıyor.

Skill ağacı

AC Valhalla Al Skills | Tekno Deha

Assassin’s Creed Valhalla, bu alanda nitekim hayli çalışmış. Bunu hazırlamış oldukları skill ağacından çok net görebiliyoruz. Bu skill puanları, tıpkı vakitte sizin oyunda sahip olduğunuz güç düzeyini yansıtmakta. Oyunda skill ağacındaki tüm skilleri açmak ve ustalıkları vermek toplamda 399 skill puanı istiyor. Bu da demek oluyor ki oyunda çıkabileceğiniz en yüksek güç düzeyi 399.

Bu aslında bakınca epeyce yeterli bir sayı. Oyun sırasında üç farklı alanda puanlarınızı dağıtabiliyorsunuz. Bunlar; yakın dövüş hasarı, menzilli taarruz hasarı ve assassinate hasarı. Oyunda istediğiniz her an, rastgele bir bedel ödemeden skill ağacınızı sıfırlayarak farklı hallerde karakterinizi geliştirebiliyorsunuz. Savaş mekanikleri zorlayıcı olsaydı bu noktada oyun sizi taktiksel yaklaşmaya itiyor diyebilirdim. Fakat, çarçabuk rakiplerinizi alt edebildiğinizden ötürü çoklukla buna gereksinim duymuyorsunuz.

Skill ağacında her alanın kendine özel vermiş olduğu avantajlar var. Yeniden her alanın kendi içinde özel hareketler barındıran perklere sahip olması çeşitliliği bu noktada artıran bir öteki öge olmuş. Bu perkleri aldığınız vakit ability kullanmadan ek özel hareketler yapabiliyor ya da fazladan adrenalin puanı alanı açabiliyorsunuz. Valhalla’da adrenalin puanları öbür oyunda olduğu üzere ability ismi verilen özel hareketleri yapabilmek için gereksinim duyduğumuz güç üniteleri.

Skill ağacı ile ilgili benim yaşadığım tek külfet oyun bana her level atladığımda yani her yeni skill verdiğimde daha da güçlenmiş olduğumu hissettirmiyor. Bana nazaran level sistemi bilhassa Odyssey’de epeyce güzel işlenmişti. Odyssey’de yükseldiğiniz her levelde güçlendiğinizi hissediyordunuz. Lakin Valhalla’da daima olarak skill puanı almak karakterinizin gelişimini pek yansıtamayabiliyor. Her daim gelişimde olan bir karaktere sahip olunca oyunun 3. saati ile 13.’cü saati ortasındaki karakterin sahip olduğu güç farkını anlamak zorlaşabiliyor.

Abilitys

Skills | Tekno Deha

Assassin’s Creed Valhalla ‘da ability edinebilmek epey farklı bir sisteme sahip. Valhalla’da ability yani özel güçleri Odyssey’e nazaran makul bir ağaçtan seçmiyoruz. Bunun yerine, haritada bulunan çeşitli noktalarda özel yetenek parşömenlerini arayıp onları bularak ability edinebiliyoruz. Bana nazaran işin en üzücü yanı ise sahip olacağımız özel yetenekleri bu sebepten dolayı ne yazık ki seçemiyoruz. Benim oyun tecrübem boyunca nitekim kullanmak istediğim 1 ya da 2 adet özel yeteneğe sahip oldum. Onun dışında olan özel yetenekleri, oyun boyunca kullanmaya muhtaçlık dahi duymadım. Bu noktada Valhalla’yı özel yetenek konusunda yetersiz buldum.

Oyun içi seçimlerin tesiri

Assassin’s Creed Valhalla oyunun belli noktalarında sizden kritik sayılabilecek kararlar vermenizi isteyebiliyor. Verdiğiniz kararlar sonucunda oyunda ufak değişiklikler kelam konusu olabiliyor. Yaptığınız seçimler mikro ve orta ölçekte oyuna tesir etse de ne yazık ki kıssaya ve oyunun tamamına tesir etmiyor. Fakat bu noktada Valhalla’nın bir RYO olmadığını unutmamak gerek. Dolayısı ile ben Valhalla’nın bana verdiği seçim özgürlüklerinden ve bunun oyuna yansıyan tesirlerinden şad kaldım.

Order’ın oyuna ve öyküye tesiri

Neredeyse hiç yok. Bir noktaya kadar oyunda olan varlıklarını dahi unutuyorsunuz. Ben öteki oyunlarda benzeri oluşumların içerisinde yer alan bireylere karşı başka bir merak duyar ve onları öğrenmek için uğraşırdım. Çünkü kıssa de bunu yeterli desteklerdi. Fakat bu oyunda Order ile öykü birbirinden kopuk iki unsurmuş üzere geldi bana.

Oyun, Order’ı bir noktaya kadar merak etmemi hiç sağlamadı. Merak etmeye başladığım noktada da çok süratli bir formda merak sönümlendi. Hasılı bana nazaran oyuna çokta bir tesiri olmayan Order mekaniği Valhalla’da pek tutmamış.

Dünya

Valhalla’nın beni en çok hayal kırıklığına uğrattığı kısımlardan biri de bu sahip olduğu dünya ve yapıların yetersiz, içi boş, ruhsuz dizaynları.

Kasaba dizaynları

Kasaba | Tekno Deha

Valhalla’da oyunun çok büyük bir kısmını İngiltere’de geçiriyoruz ve pek çok kasabaya da uğruyoruz. Fakat bu kasabalar hayli küçük, sonlu ve içi boş kasabalar. Birçok vakit kasabada birkaç kolay ticaret noktası (oyun içi satın alabileceğiniz ögelerin satıldığı yerler), birkaç oyun içi aktiflik yapabileceğiniz yer (zar yarışı, içki yarışı ve flyting gb.) ve kiliseler yer almakta.

Fark ettiyseniz oyun boyunca ve bu alt başlıkta da kasaba tarifini kullanmaktayım. Bunun sebebi katiyetle bu yerleşim yerlerinin ve krallıkların bir kent üzere hissettirmemesinden kaynaklı. Ubisoft her vakit için dünya dizaynı ve etraf mimarisini başarılı bir halde hayata geçiren firma olmasına karşın, ne yazık ki Valhalla’da bu sefer işler istenildiği üzere gitmemiş.

Kasabalarda ayrıntı düzeyi epey küçük. Bunun dışında, yaşayan bir kent izlenimi alabilmek neredeyse imkânsız. Valhalla’yı Odyssey ile karşılaştırdığımda elbet Odyssey’in sahip olduğu kentlerin çok daha büyük, tesirli ve ayrıntılı olduğunu söyleyebilirim.

Köy dizaynları

Koy | Tekno Deha

Bu noktada tekrar kasaba dizaynlarında olduğu üzere mikro bir mimari bizi karşılıyor. Yeniden Odyssey’den örnek verecek olursam, o oyunda köyler ve küçük yerleşim yerleri kendisinin köy olduğunu hem gelir düzeyi hem meskenlerin mimarisi hem de popülasyon üzerinden oyuncuya hissettirebiliyordu. Lakin ne yazık Valhalla’da yer alan köy anlayışı 4 adet köy, 1 tarla ve birkaç saman yığınından ibaret.

Yollar

AC Valhalla | Tekno Deha

Şayet bir araç oyunu incelemesi yapmıyorsanız, yolları incelemek ve bunları yazıya aktarmak size gereksiz üzere gelebilir. Fakat Assassin’s Creed Valhalla ’da önemli bir süreyi yollarda geçirdiğimizden ötürü bu mevzuyu da ele almak istedim. Çünkü bu yolların sahip olduğu çeşitli mekanikler var.

Valhalla’da bir noktadan bir noktaya giderken kullandığınız bineği bu yoldan götürecek olursanız, bineğiniz dört nala koşarken dayanıklılığından yemiyor. Bu durum da bir yerlere varabilmek için epeyce kıymetli. Lakin oyunda bu yolları kestirmek bazen güç olabiliyor. Güçlü kentlerin etrafındaki yollar taşlı yapısı ile hoş görünüyor ve âlâ hissettiriyor. Fakat kentlerden uzaklaştıkça yollar da belirginliği bir noktadan sonra kaybedebiliyor. Sonrasında kendinizi bir anda ağaçların içerisinde, dayanıklılığınız tükenmiş bir biçimde bulabiliyorsunuz. Bunun yanında bir de o civarda bir yırtıcı hayvan varsa, olmayan dayanıklılığınız ile süratlice kaçamadığınız için bir de o hayvanlar ile savaşmak zorunda kalabiliyorsunuz.

Dünyanın genel tasarımı

Dünyanın sahip olduğu tasarımı bir bütün olarak ele alacak olursak, ben bu tasarımı yetersiz buldum. Bunun en büyük sebebi oyunda çok fazla sis ve duman gibisi ögenin yer alıyor olması. Bu durum oyunda benim daha basık ve bunalmış hissetmeme yol açtı. Bu durumun yanı sıra oyunda yer alan haritanın büyük bir kısmının epey boş olması ve bana nazaran izlenecek hoş görünümlerinin da olmaması, haritayı sıkıcı hale getirmiş durumda. Oyunu oynarken ve bilhassa bir noktadan bir noktaya giderken oyunda kendimi epeyce yalnız hissettim. Yapılara birinci baktığınız anda dikkatinizi çekse de makul bir müddetin akabinde kelam konusu yapılar merak uyandırıcılığını yitiriyor.

Ekseriyetle kasabalara has özel yapılar ve dizaynlar yok. Bana kasabalar birbirinin kopyası. Kasabalar, yalnızca daha büyük ya da daha küçük üzere ögeler ile birbirinden ayrılmaya çalışılmış dizaynlar üzere geldi. Bu durum da benim oyundaki yerleşkelerden çok çabuk sıkılmama yol açtı. Odyssey’de olduğu üzere yerlere girmek ve bu yerleri keşfetme isteği oyun tecrübem boyunca ne yazık ki hiç olmadı.

Öbür ayrıntılarda da bahsettiğim üzere Assassin’s Creed Valhalla , bana genel dünya tasarımı konusunda tatmin edici ve keyif verici bir yapı sunamadı. Bu durumda benim oyundan daha da süratli sıkılmama sebep olan bir öteki öge oldu.

Sürprizbozan uyarısı!

Ek olarak belirtmeliyim ki oyunu bitirmiş olmama karşın hala Order üyelerine ulaşabilmiş değilim. Valhalla bana, hala kimi Order mensuplarını görmem için kıssaya devam etmem gerektiğini söylüyor. Oyunu bitirdikten sonra oyunda yaklaşık 3 – 4 saat daha geçirdim. Fakat ne yazık ki Order üyelerinin bilgisine ulaşamadım. Bu noktada Order üyelerinin tamamına nasıl ulaşılabileceğini bilenler hem bana hem de bu yazıyı okuyanlara yararlı olması ismine, bildiklerini yorum olarak bizimle paylaşırlarsa çok makbule geçer.

Kıssa sunumu

Öykünün sunumu orta noktada bir yerde duruyor diyebilirim. Ne istediğim kadar sinematik ne de çok makûs denilecek kadar özensiz. Ancak bence burada asıl sorun kıssanın sahip olduğu tempo. Oyun sizi öykü konusunda tam meraklandırıyor, tam evet öykü açılmaya başladı, galiba oyun artık zevkli olmaya başlayacak diyorsunuz; lakin çok kısa bir mühlet sonra oyunun tekrar kendini tekrar ettiğine şahit oluyorsunuz.

Öykünün ilerleyişi

Kıssanın ilerleyişi konusunda da yeniden ne yazık ki tekrar sorunu karşımıza çıkıyor. Bir de buna ek, yapmaya mecbur olduğunuz grind var. Oyun sizi bir noktada grind yapmaya itiyor. Vazifeye çıkacağımız bölgede kâfi güce sahip değilseniz zorlanabilirsiniz. Ben oyun tecrübem boyunca hiç zorlanmadım. Lakin oyunun sonuna gerçek zorluklar yaşamaya başlayabilirsiniz. Dolayısı ile oyunun burada oyuncuyu grinda itmesi seride artık alışmış olduğumuz bir durum.

Assassin’s Creed Valhalla kıssa gidişatı olarak da farklı kısımlara de ayrılarak lineer bir çizgiyi takip etmek yerine oyuncuya çeşitlilik sunmakta. Bu noktada lineer ilerleyiş yerine pek çok farklı vazife ortasında gidip gelmeyi seven oyuncular, bu öykü ilerleyiş biçimini kesinlikle sevecektir. Fakat bu noktada ben çizgisel oyun tecrübesini açık dünya oyunlarda dahi tercih eden bir oyuncu olduğum için, bu ilerleyiş yolu benim sevdiğim bir usul olmadı.

Kıssanın sürükleyiciliği

Valhalla tam olarak bir öyküye sahip mi hala emin olamıyorum. Uzun soluklu yekpare bir öykü aslında ortada yok. Elbette oyunun üzerine kurulduğu temel bir öykü yapısı var. Fakat Valhalla, bu ana öykü yapısının üzerine küçüklü büyüklü pek çok kıssa inşa etmiş durumda.

Öyküden daha gerçek bir biçimde bahsetmek gerekirse, oyunun sahip olduğu kıssa gereği kimi misyonları yerine getirmeniz gerekiyor ve bu yerine getirmek zorunda olduğunuz her bir misyon, kendi içerisinde farklı bir kıssa örgüsüne sahip. Bu kıssalar dolaylı yollardan da oyunumuzun ana kıssasına katkı sağlamakta ve oyunun sonunda bir sonuca bağlanmakta ya da bağlandığını sanmakta. Öykünün ve oyunun spoiler içeren tenkit ve inceleme kısmını sonda yapacağımdan ötürü, bu kısımlarda kıssaya mümkün olduğunca değinmemeye ihtimam gösteriyorum.

Oyunun sahip olduğu öyküye genel olarak bakacak olursak yer yer yükselen tempo sizi heyecanlandırabiliyor, oyundan zevk almanızı sağlayabiliyor ve merak hissinizi tetikleyebiliyor. Fakat bunlar kısa sürdüğünden ve az aralıklarla gerçekleştiğinden kaynaklı, tıpkı Odyssey‘de olduğu üzere Valhalla’da da oyunun öyküsünden kopmanıza neden oluyor. Bu durum da kıssanın varsa şayet o sürükleyiciliği ortadan kalkmış oluyor.

Oyunun artıları

Oyun, fiyatının karşılığını bilgisayar platformu için gereğince veriyor. Assassin’s Creed Valhalla , PC platformunda 250 TL’lik fiyat etiketi ile oyunculara epeyce uzun bir oyun tecrübesi sunuyor. Oyunu her ne kadar muhakkak başlı noktalardan sert tenkide tutsam da oyun, genel olarak bakıldığında kullanıcıya ağır bir tecrübe sunuyor. Evet sunulan bu tecrübe epeyce yetersiz ve kalitesiz. Lakin fiyat performans değerlendirmesi yapılacak olursa oyuncuyu tatmin edebilecek seviyede.

Oyunun eksileri

Atmosfer, tasarım, animasyon, savaş çeşitliliği üzere pek çok mevzuda oyun ne yazık ki benim için sınıfta kalmış durumda. Genel manada kaliteli ve uygun bir oyun tecrübesi arayan oyuncuları tatmin etmeme ihtimali var. Oyunda yer alan bug ve glitchler bir noktadan sonra çok can sıkıcı olabiliyor. Oyunda yaşanan FPS sorunu ne yazık ki hala çözülebilmiş değil. Ortalama olarak saatte bir oyundan çıkmak zorunda olmak can sıkıcı olabiliyor.

Oyunun tekrar eden kıssa yapısı ve yaşadığı tempo sorunu konsantre tecrübe yaşamak isteyenler için sorun teşkil edecektir.

Oyundan edindiğim genel deneyim

Benim Valhalla’dan edindiğim genel deneyim ne yazık ki epey olumsuz istikamette oldu. Elbette bu deneyimin öznel olduğunu unutmamak gerek. Pek çok oyuncu ve kişi için benim edindiğim deneyimler geçerli olmayabilir. Ben genel olarak Valhalla’dan oynarken çok sıkıldım. Yazının pek çok yerinde bahsettiğim üzere kapalı ve boğuk atmosfer benim oyundan soğumama sebep oldu. Öte yandan beni rahatsız eden bir öteki nokta, İskandinav insanlarının İngiliz aksanı ile gere gere İngilizce konuşmaları oldu. Oyunda İskandinav lisan ailesinden bir lisanın kullanılmasını çok istedim. Bunu çok aradım. Bir tek demirci Gullnar’ın eşi İskandinav lisan ailesinden bir lisan ile bağlantı kuruyordu. Esasen onu gördüğümde çok memnun olmuştum. Dudak senkronunda yaşanan meseleler da benim yeniden oyunun içine girmeme mani oldu. Animasyonlar, atmosferler, bu yazıda teker teker incelediğim her şey, ne yazık ki benim oyunda yaşadığım olumsuz deneyimleri temsil ediyor.

Oyuna genel bakış açım her ne kadar olumsuz istikamette olsa da, 60 saatin akabinde Valhalla’ya artık istemsizce girdiğimi fark ettim. Oyun artık bende bir noktadan sonra alışkanlık yapmış durumda. Artık oynarken evvelce olduğu kadar sıkılmıyor ya da bunalmıyorum. Açık dünyada birkaç kontrat kovalayıp, bir iki ödül toplayıp çıkıyorum. Bu durumu olumlu olarak mı olumsuz olarak mı yorumlamam gerektiği konusunda pek emin değilim.

Genel bakış

Bu noktada yazdıklarım, oyun ile ilgili tüm niyetlerimi ve yazmak istediklerimi yansıtmakta. Dolayısı ile yazının bu noktasında spoilerlara denk gelebilirsiniz. Dolayısı ile spoiler hassasiyeti bulunan arkadaşların bu kısmı okumaları pek güzel olmayabilir.

Benim Assassin’s Creed Valhalla ile alakalı söyleyebileceğim birinci şey kendisinden inanılmaz derecede usandığım. Oyun beni ne yazık ki her alanda usandırdı. Oyun içerisinde yaptığım pek çok hareket birinci birkaç seferde her ne kadar zevkli ve merak uyandırıcı olsa da, oyun tıpkı şeyleri geri kalan tüm oyun tecrübesinde tekrar ediyor. Dolayısı ile bir noktadan sonra oyun içerisinde yer alan tüm içeriklerin kendini daima olarak tekrar ediyor olması beni boğdu.

Bu mevzuyu öykü üzerinden örneklendirerek gitmek istiyorum. Oyunda Randvi’nin yanına gidiyorum. O bıkkınlık veren dandik haritaya bakıyorum, bir sonraki etapta gücümün yettiği yer neresi ise o krallığı seçiyorum ve krallığı kendi ittifakımıza çekmek ismine yola çıkıyorum. Haritada o noktada bıçak saplıyor ve yola çıkıyorum.

Kente gidiyorum, kendimi çabucak bir dramanın içerisinde buluyorum. Kral öldü yerine kim geçecek? Hükümdarın kızı kaçmış onu bulman gerek tadında. Hayır herkesin de işi elbette Eivor’a düşüyor. Kimse yadırgamıyor bizi. Bizi tanıyan bir kişinin kentte olması ve bir kelamımız herkesin inancını kazanmak için kâfi oluyor.

Çıkıyorsun yola vazifeleri takip ediyorsun. Oyunda bir bakıyorsun ki tüm misyonlar tıpkı. Şu krallığa git, bilmem kimin tahta çıkması için yardımcı ol, sorun çıktı şuraya git, haydi intikam vakti kule kuşatalım, şuraya gidip şunu alıp buraya gidelim. Yani 60 saat boyunca kıssa neredeyse tıpkı, yalnızca figüranlar farklı.

Bu tekrar durumu oyunun genelinde hâkim. Kule kuşatamaya gidiyorsun neredeyse tüm kuleler birebir, kent yerleşim planları tıpkı, savaşların atmosferleri birebir, düşman şemaları birebir.

Benim mutsuz olduğum bir öteki nokta ise oyunun loot kısmı oldu. Yani keşke oyunda loot sistemi olmasaydı dedim. Pazara gidiyorsun, her pazarda birebir eser eserler her 24 saatte bir yenileniyor. Gelen eserlerde ekseriyetle epey sıradan eserler. İlgi alımlı bir şey bulmak genelde sıkıntı. Haritada gördüğün hazine sandıklarına yönelsen, verdikleri o kadar da bedelli değil. Bulmaca çözüp tahminen yeri geliyor bir sandık için 7 ila 8 dakika harcıyorsun. Karşılığında aldığın şey ise hayli kolay bir ödül oluyor. Açıkçası bu da can sıkan bir durum oluyor. Odyssey’de olan o karakteriniz geliştikçe daha güçlü ve hoş teçhizatlara sahip olma hissiyatı bu oyunda hiç yok.

Bir noktada artık karakterimin zırh setinden sıkılıp değiştirmek istedim. Lakin bu o kadar imkânsız bir mekanik ki bir türlü değiştiremedim. Oyunda 60 saati geride bıraktım hala da değiştiremedim. Oyunda hiçbir yerden zırh düşmedi ya da mağazalarda satılmadı. Oyuna başladığım zırh ile oyunu bitirmek zorunda kaldım. Oyun boyunca bir great sword aradım durdum. Lakin ne yazık ki aradığım çeşitten bir great swordu lakin oyunun 62. saatinde bulabildim. Bu ve bu üzere loot sorunları de benim canımı sıktı.

Sonuç

Bir oyunu yaklaşık 70 saat civarlarında oynuyorsanız ve bunun yaklaşık 40 saatini tıpkı şeyleri tekrar ederek ve cümbüşünü kaybetmiş bir halde yapıyorsanız, işte orda bir yerlerde sorun var demektir.

Temposuz ve sıkıcı oyun tecrübenize ek olarak bug, glitch ve animasyon sınırları da eklenince oyun tecrübeniz bir kabusa dönüşebiliyor. Oyunda bir noktadan sonra “bu oyunda eğlenceli olan ne var ki? en bu oyunu neden oynuyorum ki?” demeye başlıyorsunuz. Benim için de Assassin’s Creed Valhalla ’da yaşadığım durum motamot böyleydi.

Sanırım bu inceleme ile Valhalla hakkındaki görüşlerimi gereğince belirtebilmiş ve aktarabilmişimdir. Elbette oyun tecrübeleri ve zevkleri özneldir ve bireyden bireye nazaran değişkenlik göstermektedir. Esasen pek çok kuruluş ve siteden görebileceğiniz üzere oyun önemli bir güruh tarafından beğenilmiş durumda. Şayet oyunu hala satın almadıysanız ve başınızda soru işareti varsa, oyunu almadan evvel düzgünce araştırma yapmanızı öneririz.

 

Sıradaki içerik:

Assassin’s Creed Valhalla İncelemesi